• W Centrum Kultury (ul. Szkolna 1) rusza projekt, który kontynuowany będzie także po wakacjach. RAMA - Rowerowa Akademia Motywacji Aktywności – to odpłatne zajęcia prowadzone przez trenera kolarstwa. Także na czas letni zaplanowano cykl WAKA (Wakacyjną Akcję Kulturalno-Artystyczną), czyli bezpłatne zajęcia dla dzieci w wieku od przedszkolnego wzwyż. W ramach tego projektu we wtorki działać będzie Wakacyjna Scena Debiutów dla zainteresowanych śpiewem. W poniedziałki, środy i soboty Centrum Kultury zaprasza na zajęcia plastyczne pod tytułem Koloroskop. W soboty – na Kino Wakacyjne. Na czwartki zaplanowano zajęcia taneczne przy muzyce pop, disco i funky, czyli Wakacyjną Akademię Ruchu i Tańca. Zajęcia – w zależności od pogody – odbywać się będą w Ogródku Jordanowskim lub w Zieleńcu, ogródku przy Centrum Kultury.

• 9 lipca odbędzie się pierwsza Tłuszczańska Noc Filmowa. Maraton filmowy w sali widowiskowej Centrum Kultury rozpocznie się o godz. 21 i potrwa do 3 w nocy. Repertuar na razie owiany jest tajemnicą. Bezpłatne bilety od 1 lipca będzie można odbierać w Klubokawiarni Potok Serc, która współorganizuje imprezę. Uwaga – wstęp na maraton będą miały osoby, które ukończyły 15 rok życia.

• Od początku lipca czynna będzie ścianka wspinaczkowa przy Szkole Podstawowej w Tłuszczu. Szczegóły na miejscu.

• Studio Rekreacji Active (ul. Przemysłowa 70) przygotowało na lato kilka promocji. W okresie wakacyjnym koszt całodziennej opieki (w godzinach od 9 do 20) wynosi 40 zł, w cenę wliczony jest posiłek. Osoby potrzebujące opieki dla swojej pociechy na krótszy czas zainteresuje promocja, w ramach której dwie godziny zabawy są w cenie jednej. Rabat dotyczy także przyjęć urodzinowych dla dzieci (trzy godziny zabawy w cenie dwóch).
• Szkoła Językowa Peritus (ul. Warszawska 4, piętro III) organizuje nabór na zajęcia z języka angielskiego w formie nauki przez gry i zabawy. Prowadzony jest także nabór na wakacyjne, intensywne zajęcia dla dorosłych. W planach są również inne wakacyjne promocje, których szczegóły będą znane w lipcu. Więcej informacji w szkole oraz pod numerami telefonu: 509-509-581 i 505-186-836.

• 21 sierpnia (niedziela) odbędzie się drugi Rodzinny Rajd Rowerowy organizowany przez Nieformalną Grupę Młodzieżową „Beaver Zone” przy wsparciu Stowarzyszenia „Kastor”. Po rajdzie na targowisku w Tłuszczu na chętnych będą czekać liczne atrakcje, m.in. ognisko z kiełbaskami, konkursy, karaoke i zabawy ruchowe dla najmłodszych.

• 27 sierpnia – Bieg Bobra

• 28 sierpnia – Dożynki Gminne w Stryjkach

• 3 września – Festyn „Pożegnanie wakacji”

Klubokawiarnia Potok Serc (ul. Szkolna 1), Miejska Biblioteka Publiczna (ul. Kościuszki 7) oraz Szkoła Podstawowa w Tłuszczu (ul. Kościelna 1) poinformowały nas, że nadal pracują nad ofertą wakacyjną. Zachęcamy więc Czytelników do sprawdzania informacji na stronach internetowych miasta czy wspomnianych organizacji i instytucji, a także do śledzenia ogłoszeń i plakatów informacyjnych, które będą się pojawiały na terenie Tłuszcza i okolic w najbliższych tygodniach.

• MG, AK, AR, MM, AP, oprac. PC

Prawda wygląda inaczej, lecz odkrycie jej wymaga wyostrzenia wrażliwości, chęci obserwacji oraz (a może przede wszystkim) tego, by wsiąść na rower i zacząć systemową penetrację naszych bliższych i nieco dalszych okolic.

Jazda na rowerze z rodziną jest, a przynajmniej mogłaby być, wyjątkowo integrującą i zdrową formą rekreacji, gdyby nie duże utrudnienia, jakie czekają na potencjalnych amatorów tej formy spędzania czasu. Wystarczy spojrzeć w niektórych miejscach na stan naszych dróg asfaltowych, brak pobocza oraz wąskie czy bardzo trudne do przejechania drogi piaskowe. Dodajmy do tego jeszcze brak kultury i znajomości zasad ruchu drogowego u niektórych kierowców (przykładem niebezpiecznych zachowań jest choćby ścinanie zakrętów czy jazda w przekonaniu, że tylko zmotoryzowanym wolno korzystać z dróg). Ciężko więc dziwić się temu, iż wielu rodziców z dziećmi ma duże opory przed wybraniem się na rowerową eskapadę wraz z pociechą.

Aby zwalczyć nasze lenistwo lub obawy przed niebezpieczeństwem wynikającym ze stanu dróg i braku ścieżek dla rowerzystów, powstają między innymi takie inicjatywy jak projekt „Rowerem przez równinę” realizowany przez Stowarzyszenie Kastor. Inicjatywa młodych ma na celu zwiększenie atrakcyjności turystycznej naszej gminy, odkrycie nieznanych lub zapomnianych miejsc i stworzenie okazji do nietypowego spędzenia wakacji. Dzięki projektowi udały się odszukanie i identyfikacja ciekawych szlaków rowerowych, stworzenie rowerowego przewodnika po naszych okolicach (jest on dostępny na stronie www.roweremprzezrownine.pl) oraz realizacja wspólnego Rodzinnego Rajdu Rowerowego.

Wracając do sprawy przepisów ruchu drogowego – ostatnia nowelizacja Kodeksu Drogowego przyniosła rowerzystom ułatwienia w podróży z dzieckiem.

- Rowerzysta może jechać po chodniku z dzieckiem do lat 10 gdy jest zła pogoda lub gdy chodnik ma co najmniej dwa metry szerokości, a ruch na jezdni jest dozwolony z prędkością ponad 50 km/h;

- Dopuszczono na ścieżki dla rowerów przyczepki do przewożenia dzieci. Regulacja wprowadza też nowe definicje roweru i wózka rowerowego. Oznacza to, że ryksza, której szerokość nie przekracza 90 cm, jest rowerem i można nią jeździć po ścieżce rowerowej. Szersze ryksze nadal będą musiały korzystać z jezdni. Ponieważ standardowa szerokość przyczepek dla dzieci nie przekracza 70-90 cm, będzie wolno jeździć z nimi po ścieżkach.

Co polecam tym, którzy odważą się wyjechać za miasto na dwóch kółkach? Poza pięknymi leśnymi drogami i ścieżkami doskonale nadającymi się do wielogodzinnych wycieczek rowerowych, odwiedzić należy znajdujący się ok. 17 km od Tłuszcza rezerwat ptaków Śliże (widok wyjątkowo nietypowy jak na mazowiecki krajobraz), historyczny Trakt Napoleoński oraz Rezerwat Dębina słynący z ogromnych wielowiekowych dębów.

Z myślą o tych, którzy chcą swemu dziecku przybliżyć miejsca i rzeczy piękne i poznać to, co stanowi naszą  Małą Ojczyznę, przedstawiamy obok dwie wyjątkowo rodzinne, bezpieczne trasy na rajdy rowerowe z dzieckiem – także bardzo małym.

• Anna Maziarz, Błażej Michalczyk

Powszechnym zjawiskiem widocznym między innymi na osiedlu Długa jest niszczenie –często przez podpalanie – tzw. „puszek”, czyli małych koszów na śmieci oraz pojemników do segregacji odpadów. Do tego regularnie, mniej więcej raz na kilka miesięcy, zdarzają się podpalenia śmietniska znajdującego się na terenie cmentarza przy ul. Długiej. Wspomnieć też trzeba o wywożeniu śmieci do lasów, przydrożnych rowach i na łąkach.

Policja oraz Wydział Urbanistyki i Gospodarki Komunalnej naszej gminy odbierają zgłoszenia o tych nieprawidłowościach, jednak problem zaśmiecania terenów oraz niszczenia infrastruktury wspomagającej gospodarowanie odpadami nie znika.

Jakiś czas temu na terenie miasta wystawione zostały przez wspomniany wydział duże kontenery na odpady, dzięki czemu proceder wywożenia śmieci do lasu czy palenia ich zmalał. Niestety, od czasu wejścia w życie ustawy o segregacji odpadów (w 2002 r. – Dz. U. z 2007 r. Nr 90, poz. 607) oraz decyzji o zabraniu kontenerów problem wywożenia śmieci do lasów, pozostawiania ich na łąkach czy w rowach nasilił się.

Co na to prawo?

Obowiązek ochrony środowiska przez prawo karne nałożyła na państwa członkowskie Unia Europejska, ale jak widać w wielu gminach (w tym, niestety, naszej) sankcje karne mają dużo większe oddziaływanie niż sankcje administracyjne lub odpowiedzialność cywilna.

Zarówno palenie śmieci jak wyrzucanie ich do lasu, rowów czy na łąki, jest przestępstwem wpisanym do Kodeksu Wykroczeń (Rozdział ΧІІ, Przestępstwa przeciwko środowisku, artykuły 181 – 188 oraz art. 161 i 162 także zawarte w KW).

Kwestie ochrony środowiska oraz prawidłowej gospodarki odpadami w naszym kraju spoczywają ustawowo na samorządach lokalnych. W naszej gminie sprawę tę określa szczegółowo Uchwała Nr V/75/07 Rady Miejskiej w Tłuszczu z 14 marca 2007 roku w sprawie szczegółowych zasad utrzymania czystości i porządku  na terenie Gminy Tłuszcz. Gminy mają w tym wypadku obowiązki (takie jak zapewnienie systemu do selektywnej zbiórki odpadów czy objęcie wszystkich mieszkańców edukacją ekologiczną), natomiast nie mają odpowiednich narzędzi, by wywiązywać się z tych obowiązków w sposób efektywny. Dlatego powstają takie programy jak program wsparcia w edukacji odpadowej i organizacji systemowej zbiorki odpadów dla samorządów o nazwie „Czysta Gmina” prowadzony od 1999 roku przez Fundację Nasza Ziemia, Program Ograniczenia Niskiej Emisji bądź inne programy, które umożliwiają zdobycie dotacji na wywóz azbestu czy zakup kolektorów słonecznych. Niestety, nie każda gmina korzysta z takiej pomocy.

Gminna ekologia, czyli skąd przyjdzie kontrola

W naszej gminie jednym z ważniejszych narzędzi w walce z nielegalnym pozbywaniem się śmieci jest ewidencja zawieranych przez właścicieli nieruchomości umów o odbiór odpadów komunalnych. W okolicach Tłuszcza wzorcowym przykładem jest miejscowość Stryjki, w której wszyscy mieszkańcy podpisali umowy. W całej gminie Tłuszcz tylko 80% mieszkańców podpisało taki dokument. Niestety, sama ewidencja umów o odbiór odpadów nie chroni przed sytuacją, w której zawierający umowy obejmujące minimalne ilości odpadów za minimalną opłatą równocześnie pozbywają się nadmiaru odpadów nielegalnie.

I tutaj, zgodnie z prawem ochrony środowiska, upoważnieni pracownicy i funkcjonariusze straży miejskiej mogą dokonać kontroli, wkraczając z rzeczoznawcami i niezbędnym sprzętem na teren nieruchomości. Mają oni prawo przeprowadzić odpowiednie badania (np. pobrać próbki popiołu z pieca), przesłuchać mieszkańców, zażądać pisemnych lub ustnych informacji oraz okazania dokumentów i udostępnienia wszelkich danych niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego. Bardzo dobrym przykładem na skuteczność takich działań są wybrane rejony miasta Wołomin – w którym kontrole Straży Miejskiej są częste, dokładne oraz wiążą się z dużymi nieprzyjemnościami i konkretnymi karami finansowymi dla mieszkańców, którzy zagrażają nie tylko swojemu zdrowiu, ale przede wszystkim zdrowiu innych.

Na nic diety, gdy wokół skażenie

Nasza świadomość konsekwencji niszczenia środowiska, w którym żyjemy, jest od lat bardzo niska. Myślenie o naszym zdrowiu i jakości życia koncentruje się głównie na doborze diety. Niestety, to nie wystarczy. O ironio, dowodem na to, że sprawa naszego zdrowia jest nam nieobca, świadczą objawy wręcz paniki narodowej podsycanej przez media w czasie zagrożenia grypą czy obecnie, gdy mamy do czynienia z przypadkami zakażenia żywności bakterią EHEC. Zdecydowana większość ludzi, na miarę swoich możliwości, podejmuje różne działania mające na celu profilaktykę i ochronę swojego zdrowia, lecz dbałość o nasze warunki codziennego życia, środowisko i myślenie „ekologiczne” są w powijakach.

Nie tylko bierne palenie, kontakt z osobą chorą na grypę czy spożywanie skażonych warzyw mogą poważnie i w krótkim czasie zaszkodzić naszemu zdrowiu! Zanieczyszczenie wody, powietrza lub ziemi w bardzo szybkim tempie, z roku na rok, pogarsza standard życia w mieście, zdecydowanie obniża jakość spożywanych pokarmów, a co za tym idzie, stan naszego zdrowia i odporność, prowadząc do zwiększenia różnorodności chorób wywołanych czynnikami środowiskowymi, między innymi alergii.

Nie bądź obojętny, bądź eko

O ile wybór zasad moralnych, którymi chcemy kierować się w życiu, pozostaje (o ile nie godzą te zasady w dobro innych) naszym niekwestionowanym wolnym wyborem, o tyle niszczenie środowiska wynikające z głupoty, niewiedzy bądź źle pojętej oszczędności jest już wykroczeniem prawnie karalnym. Co więcej, takie działania powinny być napiętnowane społecznie przez każdego mieszkańca miasta i gminy, ponieważ godzą one w największe dobro, jakim dysponujemy: nasze zdrowie, jakość naszego życia!

Łatwiej o reakcję, jeśli ktoś pali śmieci na podwórku – każdy sąsiad ma prawo interweniować z oczywistych względów, wzywając policję bądź straż pożarną. Daje to odpowiednim służbom możliwość złapania sprawcy na gorącym uczynku, a za wypalanie śmieci i niekontrolowane ognisko o płomieniu ponad metra wysokości przewidziane są kary. To w obawie przed tym wielu mieszkańców gminy pali nocą śmieci w piecach opałowych swoich domów.

Walka ze zjawiskiem wyrzucania śmieci w lasach i do rowów jest trudna, bo wyrzucającego odpady trudno złapać na gorącym uczynku. Ten problem mógłby rozwiązać jedynie monitoring w kluczowych miejscach. Faktem jest też, że od czasu zamontowania szlabanów w lasach wywożenie śmieci w głąb skupisk leśnych jest znacznie utrudnione.

Owszem, bardzo ważne i potrzebne są akcje sprzątania, ale w pierwszej kolejności musimy wszyscy dbać o nieśmiecenie i pilnowanie, aby nie śmiecono! Nie tolerujmy tego. Każda taka sytuacja to wykroczenie, które należy zgłaszać policji lub straży miejskiej, w swoim urzędzie gminy, a nawet mediom.

Wiele gmin stanowi dobry przykład, że zdecydowaną część lokalnych problemów ekologicznych (takich jak np. niszczenie pojemników na śmieci) można rozwiązywać przy aktywnym udziale mieszkańców. Ci, o ile nie poprzestaną na narzekaniu, mogą wiele zmienić na lepsze. Musimy porzucić taki sposób myślenia, że nie mamy na nic wpływu i nic od nas nie zależy. Takich „nas” w naszej gminie jest 19 091 i nawet niewielkie zmiany na rzecz naszego środowiska i zdrowego życia spowodują wielkie pozytywne konsekwencje dla zdrowia nas samych oraz naszych dzieci i wnuków!

• Anna Maziarz

Jak prawidłowo gospodarować odpadami, mieszkając w Tłuszczu – czyli praktyczne eko-porady:

• Jeśli nie mamy podpisanej umowy na odbiór śmieci przez specjalistyczną firmę, możemy nabyć worki na śmieci z MPK SP. Z O.O. z Ostrołęki. Są one dostępne w sklepie przemysłowym przy ul. Warszawskiej 68, a w koszt worka (11,90 zł) wliczony jest od razu jego wywóz zgodnie z grafikiem odbioru śmieci sprzed posesji przez wspomniany zakład.
• Segregujmy wyprodukowane przez nasze gospodarstwo domowe śmieci (na szkło, papier, metal i plastik). Do naszej dyspozycji są trójdzielne pojemniki do segregacji śmieci znajdujące się na terenie całego miasta oraz w szkołach. W sklepach znajdują się punkty zbioru zużytych baterii. Właściciele domów z ogrodami mogą dodatkowo założyć kompostownik na odpady organiczne (pamiętając o przepisach, m.in. nakazujących umieszczenie takiego pojemnika w odpowiedniej odległości od granicy działki itp.)
• Nie wyrzucamy do zwykłych śmietników elektrośmieci np. telefonów komórkowych, które zawierają w sobie dużo niebezpiecznych związków i metali ciężkich jak kadm czy ołów, ale także cenne metale szlachetne możliwe do odzyskania i wykorzystania powtórnie, o ile telefon trafi do odpowiedniego punktu odbioru zużytego sprzętu. Nie róbmy tego też z odpadami wielkogabarytowym: starymi telewizorami czy pralkami – są dla nich specjalnie przeznaczone miejsca. W naszej gminie autoryzowanym punktem zbierania elektrośmieci jest dawne składowisko odpadów w Wólce Kozłowskiej. Odpady wielkogabarytowe i elektrośmieci można tam przywieźć w każdą ostatnią sobotę miesiąca w godzinach 8:00-14:00.
• Ograniczmy ilość odpadów, korzystając z opakowań ekonomicznych bądź ulegających recyklingowi (które po zużyciu wyrzucimy do pojemnika-segregatora).
• Ponownie wykorzystujmy wszystko, co się do tego nadaje! Recykling jest pożyteczny i modny nie tylko jeśli chodzi o stroje retro czy zabytkowe przedmioty. Powodzeniem cieszą się przedmioty wykonane z plastikowych odpadów – artystyczne lampy, torby itp. W wielu miastach doskonale sprawdzają się kiermasze rzeczy używanych.
• Postępujmy ostrożnie z resztkami leków! Nie wylewajmy ich do zlewów czy ubikacji, ponieważ zawierają substancje niebezpieczne dla środowiska. Możemy pozbyć się resztek farmaceutyków w przeznaczonych na to miejscach na terenie aptek.
• Rozważnie dozujmy detergenty i używajmy środków biodegradowalnych, aby nie zatruwać gruntów i wód lokalnych.
• Nie wypompowujemy nieczystości ciekłych na swoją bądź cudzą posesję nie tylko dlatego że jest to karalne. Przede wszystkim ścieki te poważnie zatruwają glebę, przedostając się później do spożywanych przez zwierzęta i ludzi roślin.
• Gruzu, ziemi oraz innych odpadów pobudowlanych pozostałych po budowie czy remoncie pozbyć można się po wcześniejszym uzgodnieniu z Zakładem Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Tłuszczu (odbiór czystego gruzu) oraz wywożącymi na naszym terenie nieczystości stałe zakładami: MPK Ostrołęka, Jurant z Zielonki oraz UTiK Grzybowski z Wyszkowa.

28 maja już od samego rana w okolicach Szkoły Podstawowej w Kruszu było widać wielkie poruszenie. Właśnie tam o godz. 10.00 rozpoczął się I Bieg Cichociemnych.

Wyścig ten został zorganizowany na cześć wojskowej organizacji Cichociemnych i miał przypomnieć zrzuty spadochronowe dokonane w okolicach Krusza – mówi Artur Dzięcioł ze Stowarzyszenia „Twórcy Jutra”. Organizatorzy chcieli także zwrócić uwagę na piękne widoki naszej okolicy. Wyścig przygotowały Stowarzyszenie Twórcy Jutra, Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II w Kruszu i Komenda Hufca ZHP im. Cichociemnych w Tłuszczu. Patronatem medialnym objęła imprezę „Stacja Tłuszcz”.

Już od godz. 8.00 przed punktem zapisów stał tłum ludzi. Po odbiorze pakietów startowych (składających się znumeru startowego, koszulki, batonika i butelki wody) zawodnicy rozgrzewali się lub podziwiali piękną okolicę.

Dystans biegu wynosił ponad 10 km, uczestniczyło w nim 101 osób. Do mety uczestnicy przybiegli bardzo uśmiechnięci. Wyścig wygrało małżeństwo z Bydgoszczy. W kategoriach „mężczyźni” i „ogólny zwycięzca biegu” triumfował Paweł Ochal z grupy Fundacji Maratonu Warszawskiego z czasem 39’52”46, a w kategorii kobiet Olga Ochal z tej samej drużyny z czasem 42’26”71. Zwycięzcy otrzymali książki, medale i nagrody pieniężne.

Jak mówią Patryk (zajął 15 miejsce) i Tomasz (przyznał, że zajął „około 30 miejsce”), bieg był fajną przygodą. Trasa była zróżnicowana – prowadziła przez las, teren zabudowany, pola i łąki. Chłopcy wyrażali zadowolenie, że coraz więcej osób biega i że w okolicy przybywa imprez sportowych.

Po odebraniu nagród i medali jeden z uczestników wygłosił bardzo pouczającą mowę, dziękując organizatorom za zorganizowanie biegu zwrócił jednocześnie uwagę okolicznym mieszkańcom na zaśmiecenie lasów.

Ja dołączam się do podziękowań oraz gratulacji zwycięzcom. Mam nadzieję na kolejną edycję Biegu Cichociemnych za rok.

• Aleksandra Ratajczyk

– Corocznie szkoła stara się zorganizować imprezę dla lokalnego środowiska. Odbywały się już rocznice nadania imienia szkole, dożynki, festyny, a w tym roku zrodził się pomysł pikniku rodzinnego. Takie spotkania mają na celu integrację środowiska i wspólne obchody Dnia Matki, Ojca i Dziecka – powiedziała w rozmowie ze „Stacją Tłuszcz” dyrektor ZS w Jasienicy, Elżbieta Sobiesiak.

Mecz piłki nożnej – ojcowie kontra synowie – czy gra w „dwa ognie” matek i córek to tylko kilka z wielu konkurencji, jakie czekały na gości. W zaciętej rywalizacji startowały całe rodziny – to właśnie dla nich zorganizowany został ten piknik. Po meczu piłki nożnej synowie nie ukrywali wzruszenia. W pierwszym spotkaniu górę wzięli ojcowie – mecz zakończył się wynikiem 2:0 – jednak kolejna rozgrywka przyniosła remis 2:2. – Od samego początku myślałem, że wygramy, jednak jak pech, to pech – stwierdził jeden z młodych piłkarzy po przegranym meczu.

Swój talent artystyczny zaprezentowali uczniowie ZS w Jasienicy. Starsi wykonywali układy choreograficzne, młodsi śpiewali piosenki. Goście podziwiali i wielkim aplauzem pożegnali młodych artystów, gdy ci schodzili ze sceny.

Dużym zainteresowaniem cieszyły się loteria fantowa oraz kącik dla dzieci „Chatka małolatka”, w którym można było pomalować sobie twarz lub zrobić zmywalny tatuaż. Dzieci miały możliwość zużyć niewyczerpane zasoby energii na trampolinie, a rodzicom zaproponowano kącik z napojami, ciastem, daniami z grilla i innymi smakołykami.

– Przygotowaniem pikniku zajęli się nauczyciele, rodzice, uczniowie oraz pracownicy szkoły. „Piknik rodzinny” objęty był patronatem Burmistrza Tłuszcza. W organizację imprezy włączyło się również przedszkole samorządowe, w którym realizowany jest projekt „Koziołkowo małe”. Ogromnym wkładem, by uroczystość była udana, były występy uczniów naszej szkoły i przedszkola – podsumowała imprezę Elżbieta Sobiesiak.

• Damian Roguski

Marta Donoch jest szkolnym pedagogiem w Gimnazjum w Tłuszczu od 10 lat. Uczniowie doskonale wiedzą, że wraz ze swoją koleżanką Alicją Ołdak są osobami, u których można szukać pomocy w razie szkolnych konfliktów. Potwierdzają to wyniki przeprowadzanych przez szkołę ankiet badawczych.

- Ale wiedzieć, to jedno, a przyjść ze swoimi kłopotami -  to już zupełnie co innego – ubolewa pani Marta. – Istnieje presja wśród dzieci, chodzi tu o tzw. donoszenie, potocznie zwane frajerstwem. Młodzież tak to widzi: frajer przychodzi i się skarży. Taki sposób postrzegania osoby, która zdecyduje się szukać pomocy, jest ogromnym utrudnieniem.

Problem tkwi w niewłaściwym postrzeganiu zdrowych zachowań społecznych (chodzi tu o sposób widzenia i ocenę konkretnych zachowań przez rówieśników). Dlatego obie panie pedagożki zrealizowały na wybranej kilkuosobowej grupie uczniów „Trening zastępowania agresji”. Jednym z komponentów tego treningu jest kształtowanie zachowań społecznych. Wśród ćwiczonych zachowań jest zgłaszanie skargi.

- Uczymy, że każdy ma prawo powiedzieć, że jest mu źle i powiedzenie o tym komuś nie jest również niczym złym. Mam prawo czuć się w swojej szkole dobrze – wyjaśniają panie Alicja i Marta. – Dążymy do wykształcenia umiejętności proszenia o pomoc. Jeśli szukam pomocy u innych, to jest to objaw mojej dojrzałości, odwagi. Oznacza, że stanowczo sprzeciwiam się wyrządzanej mi krzywdzie i szukam rozwiązania problemu – tłumaczą.

Podczas treningu uczniowie, odgrywając scenki, wcielają się w role ofiary albo agresora.

- Jeśli ty wyrządziłeś komuś krzywdę, to zobacz, jak się czujesz, gdy role się odwrócą – dodaje pedagożka. – Poprzez te treningi budujemy umiejętność empatii. (Empatia to umiejętność wczuwania się w sytuację innych ludzi i zrozumienia motywów nimi kierujących). Aktywność myślenia i odkrywania alternatywnych rozwiązań leży po stronie ucznia. Zachęcamy gimnazjalistów do zastanowienia się i spojrzenia z boku na konflikt. Zrobienia rachunku zysków i strat. Pokazujemy: masz wybór i wolność w podejmowaniu decyzji, ale zważ, jakie będą ich skutki. Jesteś za te skutki odpowiedzialny – mówi pani Marta.

Wyniki badania przeprowadzonego po treningu wykazały wspaniałe efekty. Obie Panie uważają te zajęcia za świetną metodę i doskonałe narzędzia pracy pedagoga. Ideałem byłaby możliwość przeprowadzania regularnych treningów ze wszystkimi uczniami. Wprowadzenie tych czynności profilaktycznie – często osoby, które mają kłopoty, doskonale to ukrywają – pozwoliłoby na dotarcie do potrzebującego zanim powstanie wielki problem – twierdzi pani Marta.

Walczmy o czas dla dziecka

Obie rozmówczynie z przykrością stwierdzają: – Nie mamy możliwości przeprowadzenia treningu ze wszystkimi uczniami. Z powodu braku środków finansowych. Uczniów w szkole jest 327. Mamy do dyspozycji 30 godzin w tygodniu, z czego znaczą część czasu musimy wygospodarować na współpracę z różnymi instytucjami, wsparcie nauczycieli, pomoc uczniom trzecich klas przy wyborze szkoły, zawodu, a także na reagowanie na bieżące potrzeby. Tak mało czasu pozostaje na zajęcia profilaktyczne. A to one powinny być głównym zajęciem pedagoga, który pełni w szkole rolę wychowawczą – Walczmy o czas dla dziecka! – apeluje Marta Donoch. Oczywiście, wychowawca klasy pełni rolę osoby pierwszego kontaktu. To jemu w pierwszej kolejności uczniowie zgłaszają problem i przeważnie jest on potem na tym poziomie rozwiązywany.

Wychowawca ma do dyspozycji jedną godzinę wychowawczą w tygodniu. To zdecydowanie za mało. To wystarczy, by ogarnąć organizacyjne sprawy klasy. Brakuje czasu, by uczniowie mieli szansę na poznanie się ze swoim wychowawcą, obdarzyli go zaufaniem, by mieli odwagę się przed nim otworzyć. – Spotkania integracyjne typu wycieczka rowerowa, ognisko, dają możliwość poznania się w różnych nowych sytuacjach – mówi Alicja Ołdak. – Młodzież zaczyna inaczej na siebie patrzeć, odkrywać swoje zalety i to się przenosi do szkoły. Zaczynają się otwierać na siebie, po prostu swobodnie rozmawiać o swoich problemach. Potrzeba im stwarzać jak najwięcej okazji do rozmowy ze sobą. Często negatywne zachowania młodzieży wynikają z nudy, braku konkretnego celu i pomysłu na spędzanie wolnego czasu. Dlatego należy wskazywać im różne formy aktywności. Na przykład w naszej szkole organizujemy wolontaryjne zbiórki nakrętek dla dzieci niepełnosprawnych czy społeczną pracę w bibliotece.

– Pamiętajmy również – dodaje pani Marta – że pewne zachowania uważa się za normę. Na przykład jest konflikt, pokłócimy się, poprzezywamy, ale dochodzi do zgody, jest ok. Trzeba umieć wyczuć moment i zareagować, jeśli przekraczamy tzw. „zdrową normę”.

Postaw na rodzinę

Okazuje się że, dzieci nie mówią o swoich  kłopotach nawet w domu, rodzicom. Myślą, że problem jakoś rozejdzie się po kościach. Bywa, że sprawa wychodzi na jaw dopiero, gdy konflikt jest na tyle poważny, że dochodzi np. do bójki. – Nie lekceważmy nawet najmniejszych niepokojących sygnałów wysyłanych przez dzieci – alarmuje pani Alicja. – Prosty przykład: dziecko nie chce chodzić do szkoły. Może kryć się za tym strach, bo ktoś mu dokucza albo zastrasza, a może do czegoś zmusza. Pytajmy dzieci: w czym jest problem? One same często nie chcą ujawniać swoich kłopotów w obawie przed konsekwencją dodatkowych problemów, takich jak: zgłoszenie sprawy w szkole, dochodzenie itd.

Dlatego ten kontakt rodzic-dziecko jest podstawą budowania wspólnego domu. Rodzice, dziadkowie są pierwszym punktem pomocy. W naszym gimnazjum – wyjaśnia pani Marta – prowadzimy kampanię „Postaw na rodzinę”. Apelujemy do rodziców o poświęcanie swoim dzieciom czasu na szczerą rozmowę, na wsłuchanie się w ich sprawy. Zbagatelizowanie małych problemów może mieć tragiczne skutki. Bez czasu poświęconego przez rodzica dziecku nie będzie wspólnego dialogu, nie będzie budowania wspólnego domu. Pamiętam taki bardzo wstrząsający przykład – wspomina pani Alicja – kiedy szkoła miała kłopoty wychowawcze z jednym z uczniów i udało nam się doprowadzić do konfrontacji dziecka z matką. Okazało się, że oni w zasadzie w ogóle ze sobą nie rozmawiają. Na pytanie dlaczego tak jest, usłyszałam w odpowiedzi: „Nie mam czasu na rozmowę z dzieckiem, ponieważ praca całkowicie mnie pochłania”. Spytałam więc, kiedy może wygospodarować czas na tę rozmowę, i usłyszałam: „No, może za dwa miesiące, bo teraz to muszę zrobić, to, później tamto…”. Zaproponowałam, by porozmawiali teraz, skoro są już tu razem. Wynik był dla mnie wstrząsający. Oni nie potrafili w ogóle ze sobą rozmawiać. Usłyszałam tylko jakiś bełkot: „Daj pieniądze!”, „A na co Ci?” I tyle. Dla mnie, nie tylko jako pedagoga, ale również rodzica, było to niezwykle przykre przeżycie. Pedagog, oczywiście, pełni rolę wychowawczą, ale stanowi niejako dodatkowe narzędzie. To wspierająca się rodzina jest kluczem do ukształtowania postawy młodego człowieka odpowiedzialnego za swoje czyny. Zaufanie i akceptacja najbliższych na tym etapie jego rozwoju mają zasadnicze znaczenie – tłumaczy szkolna pedagog.

• Jolanta Więch

To już kolejny artykuł z cyklu “Nekanie w szkole”. W dalszym ciągu czekamy na listy i maile od wszystkich, którzy chcieliby się podzielić swoimi doświadczeniami lub radami. Warto podjąć taką dyskusję, nawet gdyby miała ona pomóc choć jednej osobie. Czekamy na Państwa listy lub maile: “Stacja Tłuszcz”, ul. Przemysłowa 7 Tłuszcz, redakcja@stacja-tluszcz.pl

+ dodaj informację o tym, że można się zgłaszać, tak jak to było w poprzednim numerze

Gdy w drzwiach ukazały się buzie maszerujących do muzeum przedszkolaków, wszystkim zebranym w sali wystawowej gościom pojawiły się uśmiechy na twarzach. Zadowolona grupka, rozglądająca się na wszystkie strony, stała się dodatkową atrakcją wystawy otwartej z okazji dziecięcego święta. Pod przewodnictwem kustosza muzeum, pana Tadeusza Sasina, wszyscy przeszli do głównej sali. Najmłodsi dostali honorowe miejsce na samym jej środku.

Na wystawie prezentowano zbiór prac plastycznych i wierszy autorstwa uczniów gminnych przedszkoli, szkół podstawowych i gimnazjów. Było to pokłosie konkursu, którego tematyka wiązała się z ks. Janem Twardowskim i jego twórczością. Niestety, wśród zgromadzonych zabrakło autorów, a na obejrzenie nowej wystawy i ogłoszenie wyników konkursu przybyła tylko grupa małych przedszkolaków.

Ks. Jan Twardowski który urodził się właśnie 1 czerwca, uwielbiał dzieci. Był to człowiek, który nie potrzebował wielkich słów, by opisywać wielkie rzeczy. W trakcie otwarcia wystawy z ciekawej strony przedstawił nam poetę ksiądz dziekan Władysław Trojanowski. Na studiach miał z księdzem Twardowskim zajęcia, które bardzo przyciągały uwagę. Gdy poecie coś przyszło na myśl, szybko wyciągał kartkę, notował coś na niej i przechodził do dalszej pracy.

Gdy dzieci zaczęły kręcić się na swoich miejscach, pracownice muzeum zdjęły ze stołu obrus, by odkryć niespodziankę przygotowaną z myślą o małych gościach. Batony! W tym momencie skończyło się zainteresowanie wiszącymi na ścianach kolorowymi obrazkami. Dzieci, zapytane co im się najbardziej podobało w spotkaniu, pospiesznie odpowiadały: „Obrazki. I batony!”.

• Aleksandra Laskowska