Razem z marynarzami udać się w podróż na morze. Przeżyć przygody – pokonać morskiego potwora, znaleźć skarb. A wszystko to w centrum Tłuszcza!

Stowarzyszenie Potok Serc przygotowało dla mieszkańców Tłuszcza kolejne atrakcje – dzięki nawiązaniu współpracy ze Stowarzyszeniem Otwarte Drzwi. 3 kwietnia b.r. w Centrum Kultury można było obejrzeć spektakl teatralny: grupa Panto-Teatr wystawiła przedstawienie „Łódź. Opowieść o wyprawie na morza”, które poruszało tematykę społeczną. Był to występ pantomimiczny, aktorzy nie używali słowa mówionego, opowiedzieli historię poprzez samo ciało. Przedstawili opowieść o trójce marynarzy, którzy wypłynęli w morze, gdzie czekało na nich wiele przygód. Dodatkowo w tle można było usłyszeć nastrojową muzykę, która wprowadzała widza w klimat przedstawienia. Spektakl składał się zarówno ze scen komediowych, jak również moralizatorskich. Aktorami były głównie osoby z niepełnosprawnością intelektualną. Po przedstawieniu przybyli udali się do Klubokawiarni, gdzie odbyła się wystawa fotografii „Światłoczuli”. Podopieczni stowarzyszenia Otwarte Drzwi utrwalili na zdjęciach emocje i uczucia ludzi. Przyciągnęły one uwagę ludzi, którzy podziwiali je w skupieniu.

• Monika Godlewska

Punktualnie o godzinie 16.00 artyści wychodzą na scenę. Już po upływie kilku minut wiadomo, że nie obniżą poprzeczki zawieszonej dość wysoko przez poprzedników występujących w Tłuszczu. Skecze wchodzące w skład programu „Seks, alkohol i książki” zostają pozytywnie przyjęte przez widzów. Artyści jednak nie poprzestają wyłącznie na ustalonym programie – „Batory” staje się miejscem premiery skeczu pokazującego w żartobliwy sposób wypoczynek nad polskim morzem. Kabareciarze wykazują się także dobrą znajomością topografii okolic Tłuszcza. Wszystko to sprawia, że po prawie dwugodzinnym występie kabaret schodzi ze sceny przy dźwiękach hucznych owacji.

Po zakończonym występie artyści nie uciekają jednak od publiczności. Pod sceną ustawiają specjalne stanowisko, przy którym wszyscy chętni mogą zakupić płytę DVD z ich udziałem lub wziąć od nich autograf. Pomysł ten spotyka się z ciepłym przyjęciem publiczności.

• Iwona Przybysz

Jakie uczucia towarzyszą panu przed dzisiejszym występem?

W zasadzie takie same jak przed każdym. Trema pojawia się w naszym przypadku sporadycznie. Zamiast niej możemy mówić raczej o pewnego rodzaju zadowoleniu z zaistniałej sytuacji. Jeszcze nigdy nie byliśmy w Tłuszczu, dlatego jesteśmy ciekawi tego, co się wydarzy. Cieszymy się, że w stosunkowo niewielkiej miejscowości odbywają się występy kabaretowe i miło nam, że nas zaproszono. Więcej mógłbym powiedzieć po występie, jednak ponieważ spotykamy się przed pokazem, mogę mówić tylko o pewnego rodzaju oczekiwaniu na rozwój wydarzeń.

Oprócz działalności czysto komercyjnej gracie także koncerty charytatywne…

Tak. Jesteśmy organizatorami koncertu charytatywnego we Wrocławiu, który odbywa się co roku na rzecz hospicjum dla dzieci. Oprócz tego przekazujemy na jego rzecz pieniądze.

Nie wszyscy podejmują się tego typu społecznej działalności. Dlaczego zdecydowaliście się na to?

Po prostu chcemy wspierać innych. Nie obnosimy się z tą działalnością, ponieważ robimy to tylko i wyłącznie z potrzeby serca. Myślę, że to taki ludzki odruch każdego człowieka. Jeżeli mamy taką możliwość, to pomagamy. Wiemy też, że nie możemy uratować wszystkich. Moglibyśmy zagrać w ciągu roku kilkadziesiąt, nawet kilkaset takich koncertów charytatywnych. Niestety, mamy też ograniczenia czasowe i czasami jest nam trudno być wszędzie.

Jesteście pierwszym kabaretem spośród występujących dotychczas w naszym mieście, który w tak znacznym stopniu wykorzystuje muzykę do przekazywania swoich treści. Jaką rolę pełnią piosenki w waszych programach?

Piosenka kabaretowa od zawsze była nieodłącznym elementem tego typu widowisk. Jest ona bardzo ważna także dla nas. Niestety, dzisiaj nie zagra z nami zespół Żarówki, ponieważ przed nami jest jeszcze jeden występ – a instalacja zespołu zaś zajmuje dużo czasu. Dlatego w Tłuszczu będziemy śpiewać, korzystając z podkładów.

Jak już jednak wspomniałem, piosenki są ważną częścią naszych programów. Nie śpiewamy o niczym – to tak naprawdę pewna forma skeczu. Dodatkowym walorem naszych utworów jest także fakt, że sami jesteśmy ich autorami i wykonawcami. Mamy nadzieję, że publiczność to doceni, tym bardziej, że muzyka łagodzi obyczaje.

W swoich skeczach poruszacie zarówno tematy społeczne, jak i obyczajowe…

Jesteśmy obserwatorami życia w naszym kraju. Staramy się poruszać tematy, które dotyczą każdego – chcemy, żeby to, o czym mówimy, było bliskie widzowi. Nie istnieją takie partie, czy opcje polityczne, które ośmieszalibyśmy bardziej niż inne. Mimo, że niektórzy zarzucają nam stronniczość polityczną, to staramy się być obiektywni. Jednak jest nam ciężko, ponieważ niektóre partie same się ośmieszają, odbierając nam chleb… Pokazujemy w swoich skeczach wszystko, co nas śmieszy, drażni albo denerwuje.

Jednak chyba nie wszystko, co Was drażni, obracacie w żart…

Oczywiście. Jesteśmy normalnymi ludźmi i nie śmiejemy się cały czas. Mamy też swoje problemy, które nie różnią się niczym od problemów każdego innego człowieka. Smuci nas na przykład głupota. Niestety, przez nią w naszym kraju dzieje się mnóstwo rzeczy, które nie powinny się wydarzyć. Martwi nas też nienawiść, która szczególnie ujawnia się w Internecie. Wpisy na różnych forach – nie tylko tych związanych z nami, ale też z polityką – pokazują, jak mocno Polacy są podzieleni. Niepokojący jest także brak tolerancji i dystansu do siebie. Z drugiej jednak strony poprzez kabaret staramy się walczyć z tym. Chcemy dać ludziom iskierkę nadziei, że nie wszyscy są tacy źli. Na naszych występach ludzie zapominają o całej szarzyźnie tego świata i doskonale się bawią. I to jest chyba najważniejsze.

2 kwietnia obchodziliśmy 6 rocznicę śmierci Papieża Polaka, Jana Pawła II. Za niecały miesiąc Benedykt XVI dokona Jego beatyfikacji. Wiele osób, zarówno młodzież, jak i osoby dojrzałe, uważają Go za autorytet. Według badań przeprowadzonych przez CBOS wynika, że aż 59% Polaków wskazuje Papieża Jana Pawła II, jako swój autorytet wśród osób z życia publicznego. Jednak czy dla każdego deklaracja ta ma jakiekolwiek znaczenie? Czy słowo „autorytet” to tylko puste słowo, czy niesie za sobą głębszy sens i jakieś działania?

Jan Paweł II szczególnie upodobał sobie młodzież. To do niej kierował większość swoich nauk. Był inicjatorem stworzenia i wielokrotnie brał udział w Światowych Dniach Młodzieży, na których przemawiał do zgromadzonych.

- Patrzę na was z wielką miłością: przybyliście z różnych regionów Kanady, Stanów Zjednoczonych, Ameryki Środkowej, Ameryki Południowej, Europy, Afryki, Azji i Oceanii. Słyszałem wasze radosne głosy, wasze okrzyki, wasze śpiewy i dostrzegłem głębokie pragnienie waszych serc: chcecie być szczęśliwi! Drodzy młodzi, liczne i nęcące są propozycje, które was zewsząd przyciągają: wielu mówi wam o radości, którą można osiągnąć przez pieniądze, przez powodzenie i władzę. Przede wszystkim mówią wam o radości, która wiąże się z powierzchowną i złudną przyjemnością zmysłową. [...] Człowiek został stworzony dla szczęścia. Wasze pragnienie szczęścia jest więc uzasadnione. Chrystus ma odpowiedź na wasze oczekiwanie. Żąda On od was, byście Mu zaufali. Prawdziwa radość jest zdobyczą, której nie osiąga się bez długiej i trudnej walki. – To fragment przemówienia, które Papież skierował do uczestników XVII Światowego Dnia Młodzieży w Toronto 25 lipca 2002 r.

Będąc już starszym, schorowanym człowiekiem, wlewał w młode serca nadzieję i miłość do bliźnich. Nie unikał mówienia o sprawach trudnych, dodawał odwagi i motywował do nieustannego dążenia do bycia lepszym. Wskazywał ludziom słuszną drogę, nikogo nie odtrącał, nikim nie pogardzał. Zawsze starał się nieść pomoc, czasem wystarczało po prostu dobre słowo. Był człowiekiem niezwykle charyzmatycznym, na wielu osobach Jego słowa, ale też Jego postawa wywarły olbrzymi wpływ. Śmiało można powiedzieć, że zmienił bieg historii. Dla wielu był ojcem i przyjacielem.

„Szukałem was, a teraz wy przyszliście do mnie, i za to wam dziękuję”. Słowa te Ojciec Święty już na łożu śmierci wypowiedział na wieść o rzeszy młodych ludzi modlących się za Niego na Placu Świętego Piotra. Po Jego odejściu do Domu Pana na całym świecie nastał czas wielkiej żałoby, czas zadumy nad sensem życia, nad przemijaniem. Wiele osób poczuło się osieroconych. Zabrakło człowieka, który wskazywał pewną drogę do Boga i miłości.

Jednak Jan Paweł II nie zostawił nas całkiem samych. Pozostawił nam swoją naukę, testament, który powinniśmy wypełniać. I choć nic nie zastąpi spotkania z Nim twarzą w twarz, Jego słowa wciąż dają nadzieję, pomagają przejść przez życie z podniesioną głową.

• Martyna Sobczak

Nadeszła bowiem wiosna. Fakt ten powinien mnie cieszyć. I rzeczywiście – jej przyjście napawa mnie niesamowitą radością. Niestety jednak, uczucie to działa destrukcyjnie na wenę twórczą felietonisty (którym ośmielę się nieskromnie nazwać). Moja rola polega wszakże na tym, by piętnować absurdy otaczającej rzeczywistości. A w jaki sposób mam to robić, kiedy od monitora mojego komputera przepięknie odbija się kwietniowe słońce? Nie mogę pisać o tym, co mnie boli, jeżeli nie drażni mnie nic. Wzrastająca temperatura sprawia bowiem, że niestraszne mi nawet ceny cukru. Nawet Ty, drogi Czytelniku, nie masz zapewne teraz ochoty na przejmowanie się całym złem tego świata. Dlaczego zatem ja mam za Ciebie patrzeć na ciemną stronę życia?

„Kiepskiej baletnicy przeszkadza rąbek u spódnicy” – powiesz zapewne. Może i masz rację. Ale spróbujmy na chwilkę zmienić zasady gry. Wyjrzyj teraz przez okno. Zobacz zielone pąki pojawiające się na gałęziach drzew. Naciesz oko kolorami wiosennych kwiatów. Wyjedź za miasto, odetchnij niewiarygodnie świeżym powietrzem. A następnie wróć do swego przytulnego, wysprzątanego na Wielkanoc gniazdka i napisz o tym, co Cię denerwuje, smuci, boli. Prawdopodobnie po kilku godzinach nadal będziesz wpatrywał się w pustą kartkę. Lub też – podobnie jak ja – napiszesz, że wiosna sprawiła, że innymi oczyma patrzysz na świat.

• Iwona Przybysz

__

W ramach projektu „Edukacja przez Media” współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego oferujemy młodym ludziom (w wieku od 14 lat) możliwość spróbowania jak to jest być lokalnym dziennikarzem. Zapraszamy na atrakcyjne warsztaty, które umożliwią uczestnikiem nabycie nowych umiejętności, a poza tym gwarantujemy spotkanie ciekawych ludzi oraz niebanalne spędzenie wolnego czasu!

W ramach zajęć oferujemy:

- warsztaty podnoszące wiedzę i umiejętności z zakresu dziennikarstwa i fotografii (łącznie 4 dwudniowe szkolenia),
- regularne spotkania w zespole redakcyjnym,
- możliwość publikowana swoich materiałów w lokalnej gazecie – Stacja Tłuszcz,
- zdobycie nowych umiejętności, wiedzy, poznanie interesujących ludzi i swojej gminy,
- pracę na sprzęcie, który wykorzystują dziennikarze w swojej pracy (do dyspozycji redakcji są dyktafony, aparaty cyfrowe, komputer)
- wycieczkę do redakcji ogólnopolskiego dziennika i drukarni.

***

Ważne informacje

Bardzo zależy nam, żeby osoby, które się zgłaszają skorzystały w pełnym stopniu z tego, co dla nich przygotowaliśmy. Nasza koncepcja opiera się na założeniu, że osoby, które zaczynają z nami pracę nie zrezygnują w trakcie. Ponieważ warsztaty są bardzo istotną częścią projektu, poniżej podajemy terminy, w jakich się one odbędą. Prosimy rozważyć swoją dyspozycyjność i odpowiedzialnie wypełniać formularze zgłoszeniowe.

I. Czas trwania projektu:

• Pierwsze spotkania redakcyjne ruszają w kwietniu. Będą się one odbywać w: kwietniu, maju, czerwcu, wrześniu i październiku. W zależności od dyspozycyjności uczestników – być może również w sierpniu.

II. Planowany termin wyjazdowych warsztatów fotograficzno – dziennikarskich:

• W trakcie ustalania. Warsztaty będą organizowane w Gospodarstwie Agroturystycznym (z noclegiem i wyżywieniem)

III. Spotkania redakcyjne w celu tworzenia artykułów do gazety lokalnej:

• ok 3 razy w miesiącu (łącznie planujemy 12 spotkań). Spotkania będą się odbywać w centrum Tłuszcza.

IV. Wycieczka do ogólnopolskiego dziennika

• termin w trakcie ustalania

ZAKRES TEMATYCZNY WARSZTATÓW ZOSTANIE PRZYGOTOWANY ZGODNIE Z POTRZEBAMI UCZESTNIKÓW, PO ZAKOŃCZENIU REKRUTACJI.

WARSZTATY BĘDĄ PROWADZONE PRZEZ DOŚWIADCZONEGO DZIENNIKARZA ORAZ FOTOGRAFA!

Zobacz, czego uczestnicy projektu uczyli się się podczas poprzedniej edycji:

Dziennikarstwo
- jakie są najważniejsze gatunki dziennikarskie, skąd wziąć temat, jak zaplanować tekst, skąd czerpać wiedzę, jak zbierać informacje. W programie były też zajęcia z redagowania tekstów i wiele innych…

Fotografia
- o obrazie fotograficznym, początkach fotografii reportażowej, technice fotografowania, języku fotografii oraz etyce zawodu.

Zdobytą wiedzę uczestnicy mogli przetestować w praktyce, przygotowując materiały do dodatku “IPM” do gazety lokalnej „Stacja Tłuszcz”! (zobacz zdjęcia)

***

Chcę wziąć udział w warsztatach – co mam zrobić?

• Pobierz formularz zgłoszeniowy (jest na samym dole tego tekstu w sekcji materiały do pobrania), wypełnił go i wyślij e-mailem na adres: biuro@kastor.org.pl

• Formularze zgłoszeniowe przyjmujemy do 24 marca 2011 r.

• Po upłynięciu terminu zgłoszeń wybrane osoby zaprosimy na rozmowę rekrutacyjną

W przypadku pytań związanych z projektem i rekrutacją prosimy o kontakt z koordynatorem projektu Maciejem Puławskim pod nr tel. 694 005 675 email: biuro@kastor.org.pl.

*****************************

FORMULARZ ZGŁOSZENIOWY DO POBRANIA (kliknij na link poniżej):

[download#17]


*****************************

UWAGA: LICZBA MIEJSC OGRANICZONA!

W związku z tym zastrzegamy sobie możliwość do przeprowadzenia rozmów wstępnych tylko z wybranymi osobami.